در یک جنگل دوردست و زیبا، حیوانات مختلفی زندگی می‌کردند. هر حیوانی دارای مهارت‌های خاصی بود که بهشته زندگی در جنگل را برایشان آسان‌تر می‌کرد. اما یک روز، آنها متوجه شدند که برای بقا و موفقیت، باید با همکاری و اتحاد، مهارت‌هایشان را به اشتراک بگذارند. در این جنگل، یک خرس بزرگ و قوی به نام براون بود. او داشتن توانایی شناختن مسیرهای جنگل را داشت و همیشه به دیگر حیوانات راه‌نمایی می‌کرد. براون به همه می‌گفت که چگونه باید از خطرات جنگل دوری کرد و این اطلاعات برای حیوانات دیگر بسیار مفید بود. ...

روزی روزگاری در یک جنگل سرسبز و پر از درختان بلند، یک موش کوچک و زیرک به نام موشی زندگی می‌کرد. موشی همیشه در جستجوی غذا و دوستان جدید بود و به خاطر هوش و زیرکی‌اش، همیشه راه‌حلی برای هر مشکلی پیدا می‌کرد. یک روز زیبا، موشی تصمیم گرفت که به دنبال آجیل و دانه‌های تازه برای زمستان آینده بگردد. او با دقت از لانه‌اش بیرون آمد و شروع به جستجو در جنگل کرد. در همان حال که از میان برگ‌ها و شاخه‌ها عبور می‌کرد، ناگهان صدای ناله‌ای شنید. ...

روزی روزگاری، در یک دهکده کوچک و زیبا، موش کوچکی به نام مانی زندگی می‌کرد. مانی با خانواده‌اش در یک خانه‌ی زیرزمینی آرام و دنج زندگی می‌کرد. هر روز، مانی و دوستانش به دنبال غذا می‌رفتند و با هم بازی می‌کردند. اما مشکلی در دهکده وجود داشت. گربه‌های بزرگی در اطراف دهکده پرسه می‌زدند و همیشه موش‌ها را می‌ترساندند. گربه‌ها خیلی بزرگ و ترسناک بودند و هیچ‌کدام از موش‌ها جرات نمی‌کردند به آنها نزدیک شوند. ...

در شهری بزرگ و پر از گرد و غبار، زندگی موش‌ها همیشه پر از ماجراجویی بود. این شهر، پر از ساختمان‌های بلند و خیابان‌های پرترافیک بود که همیشه پر از سر و صدای ماشین‌ها بود. در یکی از کوچه‌های این شهر، یک گروه کوچولوی موش زندگی می‌کردند. این موش‌ها همه با هم دوست بودند و هر روز با هم بازی می‌کردند. سرگرمی اصلی آن‌ها کشف کردن مکان‌های جدید و جالب در شهر بود. برای آن‌ها هیجان اصلی این بود که در کجاهای مختلفی از شهر می‌توانند برود. ...

روزی روزگاری، در یک روستای کوچک و دورافتاده، زندگی می‌کردند دو دوست خردسال به نام‌های لیلا و میلاد. لیلا دختری خلاق و پرانرژی بود که همیشه به دنبال آفرینش و خلق چیزهای جدید می‌گشت. میلاد هم دوستی باهوش و دوست‌داشتنی بود که همیشه با لبخندی روشن و در حال تفکر بود. یک روز، لیلا به یک اتفاق جالب برخورد کرد. او در خانه‌ی پیرزنی قدیمی و خوش‌صورت به نام نانا آمد. نانا یک هنرمند بود و در کمترین وقت ممکن نقاشی‌هایی زیبا و جادویی می‌ساخت. نقاشی‌های نانا قدرتی خاص داشتند؛ آنها می‌توانستند آرزوها را برآورده کنند! ...

در شهری کوچک و زیبا به نام رنگین‌کمان، پسربچه‌ای به نام سامان زندگی می‌کرد. سامان یک پسر خلاق و پرانرژی بود که عاشق نقاشی بود. هر روز بعد از مدرسه، او به اتاقش می‌رفت و با مدادها و رنگ‌هایش نقاشی می‌کرد. دیوارهای اتاق سامان پر از نقاشی‌های زیبا و رنگارنگ بود. یک روز، مادربزرگ سامان به دیدنش آمد و یک جعبه قدیمی به او هدیه داد. سامان با هیجان جعبه را باز کرد و داخل آن چند قلم‌مو و چند تیوپ رنگ پیدا کرد. مادربزرگ با لبخند گفت: “این قلم‌موها و رنگ‌ها جادویی هستند، سامان. با آن‌ها می‌توانی نقاشی‌هایی بکشی که زنده می‌شوند.” ...

در یک روستای کوچک و پر از زیبایی، دختر کوچکی به نام سارا زندگی می‌کرد. سارا عاشق نقاشی بود و هر روز با شور و شوق نقاشی می‌کشید. او همیشه رنگ‌ها و قلم‌هایش را به همراه داشت و هر کجا که می‌رفت، چیزی زیبا و جالب را نقاشی می‌کرد. یک روز، وقتی سارا در حال نقاشی یک پروانه بود، پیرزنی مهربان به نام مادربزرگ مهتاب به او نزدیک شد. مادربزرگ مهتاب با لبخندی گفت: “سارا جان، نقاشی‌هایت بسیار زیبا هستند! می‌دانستی که اگر با قلبی مهربان و خلاق نقاشی کنی، نقاشی‌هایت می‌توانند جان بگیرند؟” ...

روزی روزگاری در یک دهکدهٔ کوچک و زیبا، یک دختر کوچک به نام نازنین زندگی می‌کرد. نازنین همیشه شاد و خوشحال بود و دوست داشت که همه را خوشحال کند. او دوستان زیادی داشت و همهٔ مردم دهکده او را دوست داشتند. یک روز، وقتی نازنین در حال بازی در جنگل بود، ناگهان یک جعبه کوچک و زیبا پیدا کرد که زیر یک درخت پنهان شده بود. جعبه به نظر خیلی قدیمی می‌آمد و با جواهرات براق و درخشان تزئین شده بود. نازنین با هیجان جعبه را برداشت و به خانه برد. ...

در یک روستای کوچک و زیبا، جایی که گل‌ها همیشه شادانه می‌خندیدند و آسمان آبی پر از ابرهای سفید بود، یک خانه‌ی کوچک و دوست‌داشتنی وجود داشت. در این خانه، یک خانواده‌ی کوچک و خونگرم زندگی می‌کردند. پدر و مادری مهربان و دو فرزند کوچک به نام‌های میلاد و نیکا. همسایه‌های این خانواده همگی مهربان و خوش‌قلب بودند. در کنار خانه‌ی آن‌ها، خانه‌ی زیبایی وجود داشت که در آن یک پیرمرد دوست‌داشتنی به نام دایی محمد زندگی می‌کرد. دایی محمد پیرمردی بود که همیشه با لبخندی بر لب و با عشق و علاقه به همسایگانش زندگی می‌کرد. او همیشه در زمین‌هایش کار می‌کرد و باغچه‌ی خود را مرتب می‌نمود. ...

به یک روز تابستانی در روستای کوچکی که پر از آب و هوای گرم و آفتابی بود، خوش آمدید! در این روزهای گرم تابستان، زندگی زیبایی در این روستا وجود داشت. کودکان به خوشی در خیابان‌ها و باغ‌ها بازی می‌کردند، درختان میوه‌هاشان میوه‌های خوشمزه تولید می‌کردند و هر کسی به دنبال چیزی خنک و تازه برای خودش بود. در این روزهای گرم تابستان، یک هندوانه بزرگ و آبدار در باغی قرار داشت. این هندوانه به اندازه‌ی یک تخت بود و پوسته‌ی سبز و خرد داشت که تازگی و توسط آفتاب گرم تابستان می‌درخشید. کودکان روستا به آن هندوانه “هندوانه‌ی بزرگ تابستانی” می‌گفتند و به آن افتخار می‌کردند که یک هندوانه‌ی آنقدر بزرگ و خوشمزه دارند. ...