در یک روز آفتابی و دل‌انگیز، در شهرک کوچکی که پر از رنگ و شادی بود، زندگی می‌کرد پسربچه‌ای به نام میلو. میلو پسربچه‌ای خلاق و پر از انرژی بود که همیشه به دنبال کشف و آموزش چیزهای جدید بود. او عاشق هنر نقاشی بود و هر روز با مدادها و رنگ‌ها به کاغذها و دفترچه‌هایش آثار هنری می‌ساخت. ...
روزی روزگاری، در یک روستای کوچک و دورافتاده، زندگی می‌کردند دو دوست خردسال به نام‌های لیلا و میلاد. لیلا دختری خلاق و پرانرژی بود که همیشه به دنبال آفرینش و خلق چیزهای جدید می‌گشت. میلاد هم دوستی باهوش و دوست‌داشتنی بود که همیشه با لبخندی روشن و در حال تفکر بود. یک روز، لیلا به یک اتفاق جالب برخورد کرد. او در خانه‌ی پیرزنی قدیمی و خوش‌صورت به نام نانا آمد. نانا یک هنرمند بود و در کمترین وقت ممکن نقاشی‌هایی زیبا و جادویی می‌ساخت. نقاشی‌های نانا قدرتی خاص داشتند؛ آنها می‌توانستند آرزوها را برآورده کنند! ...
در شهری کوچک و زیبا به نام رنگین‌کمان، پسربچه‌ای به نام سامان زندگی می‌کرد. سامان یک پسر خلاق و پرانرژی بود که عاشق نقاشی بود. هر روز بعد از مدرسه، او به اتاقش می‌رفت و با مدادها و رنگ‌هایش نقاشی می‌کرد. دیوارهای اتاق سامان پر از نقاشی‌های زیبا و رنگارنگ بود. یک روز، مادربزرگ سامان به دیدنش آمد و یک جعبه قدیمی به او هدیه داد. سامان با هیجان جعبه را باز کرد و داخل آن چند قلم‌مو و چند تیوپ رنگ پیدا کرد. مادربزرگ با لبخند گفت: “این قلم‌موها و رنگ‌ها جادویی هستند، سامان. با آنها می‌توانی نقاشی‌هایی بکشی که زنده می‌شوند.” ...
در یک روستای کوچک و پر از زیبایی، دختر کوچکی به نام سارا زندگی می‌کرد. سارا عاشق نقاشی بود و هر روز با شور و شوق نقاشی می‌کشید. او همیشه رنگ‌ها و قلم‌هایش را به همراه داشت و هر کجا که می‌رفت، چیزی زیبا و جالب را نقاشی می‌کرد. یک روز، وقتی سارا در حال نقاشی یک پروانه بود، پیرزنی مهربان به نام مادربزرگ مهتاب به او نزدیک شد. مادربزرگ مهتاب با لبخندی گفت: “سارا جان، نقاشی‌هایت بسیار زیبا هستند! می‌دانستی که اگر با قلبی مهربان و خلاق نقاشی کنی، نقاشی‌هایت می‌توانند جان بگیرند؟” ...